Woda w modelu. Rzeka w rzeczywistości.
Czy górską rzekę da się zamknąć w komputerowej symulacji? Autor filmu, który publikujemy, ma co do tego poważne wątpliwości. Z ironią, ale i z troską przygląda się temu, jak powstają plany inwestycyjne dla Żywiecczyzny i jaką rolę grają w nich beton, zapory i tabele ze średnimi.
Punktem wyjścia jest konferencja poświęcona cyfrowemu modelowi przepływu wody w zlewni. W teorii brzmi to imponująco. W praktyce, jak przekonuje autor, model zakłada, że woda toczy się korytem równo i spokojnie, „jak walec”. Pomija filary mostów, które po większym deszczu kierują nurt w zupełnie inną stronę, kamienie niesione przez górski potok, osuwające się brzegi i małe strumienie, „bo za małe”. Raport, który z tego powstał, opiera się na regionalnych średnich ukrytych pod nieopisanymi symbolami. Autor nazywa go wprost „przyrodą bez przyrody”.
Najmocniej wybrzmiewa pytanie o las. Ile deszczówki potrafi zatrzymać górski las i co zrobić, żeby zatrzymywał jej więcej? W prognozach klimatycznych to sprawa kluczowa, a w symulacji jej po prostu nie ma. Zamiast tego słyszymy o zbiornikach, regulacji potoków i nowych zaporach na Sole, a do każdej zapory potrzebne są jeszcze droga, odwodnienie, linia energetyczna i wycinka. Na takie myślenie autor ukuł własne słowo: klimatożerczość.
Ten film to nie wykład. To felieton pełen gorzkiego humoru, w którym pojawiają się bobry jako lepsi doradcy od retencji niż komputer, życzenie gry, w której można zasadzić las nad potokiem i sprawdzić skutki za dwadzieścia lat, oraz obraz debaty o wodzie toczonej w oderwaniu od samej wody.
Warto go obejrzeć, zwłaszcza jeśli mieszkasz nad Sołą, Koszarawą czy którymkolwiek z beskidzkich potoków. Każdy z nas ma coś do powiedzenia o tym, jak będzie wyglądała przyroda wokół nas za kilkanaście lat. Obejrzyj, zastanów się i podziel się swoim zdaniem w komentarzu.
Obejrzyj i posłuchaj już teraz!
źródło: https://www.youtube.com/@PiotrTopi%C5%84ski.


